خزون نا اميدی

 

صادق صبورم، پـــــدر

 

سخـــاوت

 

از دست تو نام گرفت

 

شعــــــف

 

از چشـم تو یاد گرفت

 

اخــلاص

 

از لبان تو ذکر گرفت

 

جوانمردی

 

از یـاد تو وام گرفت

 

و مـــــن

 

از وجود پاکیزه تو حیات    

 

              

 

              

                  

 

 

 

 

دلم تنگ است برای گــــــریه کردن،

 

کجاست مادر؟

 

کجاست؟

 

گهــــواره ی من؟

 

همون گهواره ای که خــاطرم نیست

 

همون امنیـــت حقیقــــی و راســـــت

 

همون جایی که شاهـــزاده ی قصه

 

همیشه دختر فقیــــرو می خواست

 

همون شهری که قد خود مـــن بود

 

از این دنیا ولی خیلی بزرگتــــــر

 

نه ترس سایه بود و نه وحشت باد

 

نه من گم می شدم نه یک کبوتـــر

 

دلم ننـــگ برای گـــــریه کردن،

 

کجاست مــادر؟

 

کجاست؟

 

گهـــواره ی من؟

 

نگو بــزرگ شدم

 

نگو که تلخـــه

 

نگو گریه دیگه به من نمی یــــاد،

 

بیـــا منــــو ببر نــوازشــــــم کن،

 

دلم آغــــوش بی دغدغه می خواد

 

 

 

 

 (از کتاب کوچک پدر و مادر،محمود نامنی)                                                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                  

                                                 

 به خاطر خدا...

به خاطر خدا باهام بمون...

به خاطر خدا تنهام نذار...

به خاطر خدا دوستم داشته باش...

.

.

.

وای...به خاطر خدا دست از سرم بردار!!!!

 

 

 

نوشته شده توسط فرزانه در یکشنبه 11 آذر1386 ساعت 0:14 موضوع | لینک ثابت